Zijn streven is iets te creëren wat nog niet bestaat met behulp van de vier oerelementen: aarde, water, lucht en vuur.

De vrijheid om zelf de drie dimensies, de structuur, de textuur en de kleur te bepalen is hem heilig. Het is een niet-aflatende zoektocht naar sobere, originele vormen met de nadruk op het elegante, het verfijnde, het vrouwelijke waarbij het mystieke nooit veraf is.

Het is het originele wat hem intrigeert. Nooit wordt er gekopieerd; de werken zijn steeds uniek.

Het werk stelt vragen maar er zijn ontelbare wegen om tot de essentie ervan door te dringen. Je kan het maar met mondjesmaat in je opnemen; het geeft tergend langzaam zijn geheim prijs. Het geeft vorm aan een stukje leegte met als doel de transparante ziel zichtbaar te maken. J. Estévès

 

Eddy hanteert de figuratie maar niet op exclusieve wijze. Zijn beeldtaal is geraffineerd en daarnaast ietwat raadselachtig; er hangt een zweem van figuratie; rond zijn objecten die door poëzie zijn aangerand of aangetast, rond zijn precieuze porseleinen dozen met een deksel van vervreemding en bezet met zinspelingen die beroeren en charmeren zonder al hun betekenissen meteen prijs te geven. Hugo Brutin (a.i.c.a.) 10 juni 2006 n.a.v. Tentoonstelling in Oude Kerk Vichte.

Als keramist vertegenwoordigt hij droom en poëzie, sierlijkheid en gedachte. Hij vindt zijn inspiratie in het Oude Egypte en vult de ervaring daaromtrent aan met zijn fantasie en zijn zin voor elegantie, suggestie, zijn pure figuratie die uiteindelijk vervormd wordt.

Zijn Canopen , urnen waarin organen van mummies worden bewaard en kostbare geheimen een onderkomen vinden zijn een en al sierlijkheid waarop een bevreemdend deksel is geplaatst.

Zijn referenties aan Achnaton en Nefertete zijn ranke gestalten die door ritmiek zijn aangetast; zij zijn bezet met zinspelingen en enig mysterie, zoals het hoort. De diversiteit van zijn creativiteit is groot; vaste waarden zijn de sierlijke vormentaal, allusies aan een verborgen of verloren betekenis, een esthetische verbeelding en de inbreuk van vormelijke vervreemding.

Uittreksel uit ‘Canopen en Achnaton’ door Hugo Brutin (a.i.c.a.) in het maandblad:‘Arts-Antiques-Auction’ n° 376 november 2006 p. 115.

'Het kunstwerk openbaart ons de aanwezigheid van een geheim, niet het geheim zelf.' J. Greshoff